ابراهیم میرزایی (زادهٔ مهر ماه ۱۳۱۸ در گرگان) رزمی کار ایرانی و بنیان‌گذار هنر رزمی کونگ‌فو توآ است.

میرزایی در سال ۱۳۳۷ دبیرستان نظام را در ۱۸سالگی به پایان رساند و از ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۴ دانشکدهٔ افسری را در نیروی مخصوص کماندویی به اتمام رسانده‌است و از سال ۱۳۴۴ تا سال ۱۳۴۹ نزدیک به ۹ دورهٔ خارجی را گذراند. میرزایی دارای دان هفت کاراته گوجوریو از ژاپن و دان چهار تکواندو ازکره جنوبی بوده‌است و در کشور چین دوره‌های سخت تمرینات ووشو را گذرانده‌است. میرزایی در ابتدای دههٔ ۱۳۵۰ هنر رزمی کونگ‌فو توآ را برپایهٔ آموخته‌های خود از هنرهای رزمی گوناگون ایجاد کرد. «توآ» اولین سبک کونگ‌فوی ایرانی است. میرزایی تمام نیرو و دانش خود را صرف ایجاد سبکی منحصربه‌فرد و خاص کرد که ترکیبی پیچیده از سبک‌های شمالی و جنوبی شائولین ووشو، تکواندو، و گوجوریو است.او که یک افسر نیروی هوایی ارتش ایران بود، برای آموزش این رشته «دانشکدهٔ انشاء تن و روان» را تأسیس کرد و در آن به آموزش کونگ‌فو توآ و فیزیولوژی انرژی بدن انسان می‌پرداخت. میرزایی پس از انقلاب ۱۳۵۷ در دورهٔ اول انتخابات ریاست‌جمهوری ایران نامزد شد و به ارائهٔ برنامه پرداخت، ولی به‌دلیل عضویت در کادر ارتش رژیم پهلوی رد صلاحیت شد.

به‌گفتهٔ برخی منابع، از سال ۱۳۶۶ از کشور خارج شد و به ترکیه رفت و آموزش هنر رزمی او برای مدتی در ایران ممنوع شد.

به نوشتهٔ مهدی رستم‌پور در وبگاه رادیو فردا، نام میرزایی در دههٔ ۱۳۹۰ به عنوان رهبر سازمان «علم حق و عدالت»، از سازمان‌های مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران، مطرح شده است. این سازمان مدعی است که ابراهیم میرزایی به عنوان منجی بشریت ظهور خواهد کرد.